Tuesday, November 23, 2010

ယီး..ေလေလ့...ယီးေလေလး ။



မွတ္မွတ္ရရ ဒီညက တန္ေဆာင္မုန္းလၿပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႕။

မ်က္လံုးကို အလင္းေရာင္ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့လာထိၿပီး မႏိုးစဖူး တစ္ေရးႏိုးလာခဲ့တယ္။ လေရာင္နဲ႕ မရင္းႏွီးတာ ေတာ္ေတာ္ေတာင္ၾကာ ေနခဲ့ပါၿပီ။ လွဲေနရင္းပဲ လမင္းၾကီးကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ၿမင္ေနရတယ္။ ၾကည့္ေနရင္းပဲ ၿပံဳးၿပႏႈတ္ဆက္ ေနသေယာင္ အသက္၀င္ လာတယ္။ သိပ္ရင္းႏွီးဖူးခဲ့တဲ့ မိတ္ေဆြေဟာင္း တစ္ေယာက္ ၿပန္ေတြ႕ရသလို ရင္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးလာ ခဲ့တယ္။ လမင္းၾကီးကို တိတ္တဆိတ္ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း အပိုင္သိမ္းရင္း ရင္ထဲမွာ ခံစားမႈတစ္မ်ိဳး လိႈက္တက္လာ ခဲ့မိတယ္။ လမင္းၾကီးက အေမ့ကိုသတိရေအာင္ စိတ္ကိုတိမ္းညႊတ္ ေခၚသြားခဲ့ၿပန္တယ္။ အေမ့မ်က္ႏွာဟာ လမင္းရဲ႕ မ်က္ႏွာၿပင္မွာ တင္ဟပ္လာသလို ခံစားမိ လာရတယ္။ ရုတ္တရက္ ထထိုင္လိုက္ၿပီး ၿပတင္းေပါက္ ကေန " အေမ..."လို႕ တိုးတိုးေလး ေခၚလိုက္မိတယ္။ ရင္ထဲမွာ ဆို႕ႏွစ္တက္လာတဲ့ သတိရၿခင္းေတြေၾကာင့္ လမင္းၾကီးကိုေတာင္ သဲသဲကြဲကြဲ က်ေနာ္ မၿမင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အလိုလိုေနရင္း က်ေနာ္မငိုပါပဲနဲ႕ မ်က္ရည္ေတြ စီးက်ေနခဲ့တယ္။ လေရာင္နဲ႕ ေ၀းေနသလို၊ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ အေမနဲ႕ ေ၀းေနခဲ့တာ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ေၿမွာက္ ရွိေနခဲ့ၿပီလဲ။ ႏွစ္ေတြကို လက္ခ်ိဳးၿပီး ေရဖို႕ေတာင္တုန္ရီ ေနခဲ့မိတယ္။ လေရာင္ေအာက္က အထပ္ၿမင့္တိုက္ခန္းတစ္ခု ထဲမွာသားဒီည အေမ့ကိုသတိရလို႕ ငိုလိုက္ပါရေစ။ ငယ္ငယ္တုန္းက ခုလိုလသာတဲ့ ညေတြမွာဆို အေမက " ယီး..ေလေလ့...ယီးေလေလး " ဆိုၿပတာကို သားခုထိ အမွတ္ရေနတုန္းပါပဲ။ အေမ့ရဲ႕ သီခ်င္းသံနဲ႕ ဖိုးလမင္းၾကီးကို ေငးၾကည့္ရတာ ၾကိဳက္လြန္းလို႕ သားကမအိပ္ခ်င္ေအာင္ မ်က္လံုးကို အၿမဲၿပဴး ထားခဲ့တာေလ။ သားမွတ္မိေသးတာေပါ့ အေမရယ္။

အေမ။
သားအခုအိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ေသးဘူး။ အေမေရာ အိပ္ေပ်ာ္ေနၿပီလား။ သားအေမ့ကို ရင္ထဲကေန ရိုေသစြာ ကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္။ အေမလည္း ခုလိုလသာတဲ့ညဆို သားကိုသတိရေနမွာ သားသိပါတယ္။ တစ္ကယ္လို႕ အေမလည္း အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ရင္ သား " ယီး..ေလေလ့...ယီးေလေလး .." ၿပန္ဆိုၿပမယ္။ အေမလည္း လမင္းၾကီးကိုပဲ ၾကည့္ေနပါေနာ္။ သားအေမ့ကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္ဗ်ာ။
ဖိုးလမင္းၾကီးေရ အေမ့ကို သိပ္ခ်စ္တဲ့ အေၾကာင္းေၿပာၿပ ေပးပါေနာ္။
(၁)
မုန္တိုင္းကထန္၊ ေခ်ာင္းလလွ်ံ.....

၀ဲသံကေၾကြး၊ လႈိင္းကေဖြး.....

ယီး..ေလေလ့...ယီးေလေလး ။

(၂)
မိုးေပါက္ကနာ၊ ၿဖဳတ္ကလာ.....

လမ္းတာကေ၀း၊ ေလကေအး.....

ယီး..ေလေလ့...ယီးေလေလး ။

(၃)
အိုခ်င္းတို႕ေရ.... တို႕တစ္ေတြ.....

ေလွာ္ေလအေၿပး၊ ယက္ေဖြးေဖြး

ယီး..ေလေလ့...ယီးေလေလး ။

(၄)
ေနမင္းဖန္၀ါ၊ ယြန္းေတာ့ရွာ

အိပ္ပါလူေလး၊ ေမ့ရင္ေသြး......

ယီး..ေလေလ့...ယီးေလေလး ။

(၅)
ငွက္မ၊ ငွက္ဖို သိုက္ၿမံဳခို

သံခ်ိဳမေၾကြး၊ အိပ္ၿပီေလး.....

ယီး..ေလေလ့...ယီးေလေလး ။

(၆)
ရနံ႕မထံု၊ ပန္း၀တ္မႈန္

ပန္းငံုမွာေကြး၊ အိပ္ၿပီေလး....

ယီး..ေလေလ့...ယီးေလေလး ။

(၇)
လမင္းေသာ္တာ၊ ေရာင္ၿခည္ၿဖာ

အိပ္ပါလူေလး၊ ေမ့ရင္ေသြး......

ယီး..ေလေလ့...ယီးေလေလး ။


ဖန္ေန၀န္း
( ဆရာမင္းသု၀ဏ္ရဲ႕ ကဗ်ာကို အဆိုေတာ္ ခ်မ္းခ်မ္းကသီဆိုထားၿပီး " ရြာ " ဆိုတဲ့ ဇာတ္ကားရဲ႕ ဇာတ္၀င္ သီခ်င္း ေလးဟာ က်ေနာ့္ရင္ကို လႈပ္ခတ္ေစခဲ့ပါတယ္။ သီခ်င္းကိုနားေထာင္ၿပီး ခ်ေရးထားပါသၿဖင့္ စာလံုံံုးေလးမ်ား လြဲခဲ့သည္ရွိေသာ္ အမွန္ကိုေထာက္ၿပ ေပးပါရန္ေတာင္းခံ အပ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ႏွင့္ဘ၀တူ မိဘနဲ႕ေ၀းေနခဲ့ရင္ ထပ္တူထပ္မွ် ခံစားရလိမ့္မယ္လို႕ ထင္ပါတယ္။ )

" ယီးေလေလ့ ယီးေလေလး ..."

Sunday, October 24, 2010

" က်ေနာ္ႏွင့္ Sin-glish အေၾကာင္းတစ္ေစ့တစ္ေစာင္း "


အဂၤလိပ္လူမ်ိဳးေတြ ေၿပာေတာ့ " English " ။ စင္ကာပူလူမ်ိဳးေတြ ေၿပာၿပန္ေတာ့ " Sin-glish " တဲ့။ ကိုယ္ေတြ ၿမန္မာလူမ်ိဳး ၾကၿပန္ေတာ့လည္း " ၿမန္-glish " ေပါ့။ အိမ္ကမိဘေတြကေလ သူတို႕သားကို အဂၤလိပ္ကားထဲက အာေမာ(လူၿဖဴ) ေတြလို ထင္ေနၾကတာ ခက္တယ္။
" အဂၤလိပ္စကားေတြ ကၽြမ္းေနၿပီေပါ့ " တဲ့။ ေမးေနတာမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ဘူး။ တစ္ခါတည္း အခိုင္အမာ စြပ္စြဲလိုက္တာမ်ိဳး။ တစ္ကယ္ဆို ဒီကသားေလးက အဂၤလိပ္စကားေၿပာဆို ေၿပာင္းၿပန္နဲ႕ အတိုေကာက္ ေတြပဲတတ္ေတာ့တာ။ တစ္ခါတစ္ေလ အမွန္ေၿပာမိရင္ေတာင္ ရွက္မိသလိုလို ခံစားရတယ္။
U know what I mean?

ေရာက္စက အထာမသိပဲ " Yes,Sir.I would like to explain regarding about the....." ေၿပာမိလို႕ Supervisor ကစိတ္မရွည္တဲ့ အၾကည့္နဲ႕။ ခုဆိုေလ ခ်က္တင္ဆိုလည္း အဂၤလိပ္လို တစ္လံုးမွေတာင္ မေၿပာၾကေတာ့ဘူး။ " ဘိုင္ဘိုင္ "၊ " ဂြတ္ႏိုက္ "၊ " အိုေက " အဲလိုဘိုလိုေလး တန္းေရးလိုက္ၾကတာ။ မွတ္မိေသးတယ္။ စလံုးမလာခင္ လွည္းတန္းမွာ စပီကင္သင္တန္းေတြ ဟိုေၿပာင္းတက္၊ ဒီေၿပာင္းတက္နဲ႕။ ပိုက္ဆံေတြဆိုတာ အလကားရတိုင္း ၿဖဳန္းေနခဲ့တာ။ သင္တန္းမွာ ရည္းစားေတာင္ ထားလိုက္ေသးတယ္။ ပိုက္ဆံကုန္တာက လွည္းတန္းတစ္၀ိုက္ ရွိရွိသမွ်ဆိုင္ေတြ လိုက္စားလို႕ေလ။ ရွင္းရတာလည္း ႏွစ္ေယာက္စာမလား။ ပိုကုန္တာေပါ့။ မွတ္မိေသးပါတယ္။ နင္စားတာ နင္ရွင္း၊ ငါစားတာငါရွင္းမယ္ ေၿပာလိုက္မိလို႕ ရည္းစားနဲ႕ၿပတ္ခဲ့ေသးတယ္။ ကိုယ့္မိဘဆီက လက္ၿဖန္႕ေတာင္းၿပီး ပိုးေၾကးပန္းေၾကးေတြက ၀ဋ္လိုက္မွာေတာင္ ေၾကာက္မိတယ္။ ေအာ္ ငါ့ႏွယ္ဘုန္းၾကီးတရား ေဟာသလိုၿဖစ္ကုန္ပါၿပီ။ ဋီီီကာခ်ဲ႕တာ ေၿပာပါတယ္။


လိုရင္းၿပန္ေကာက္ရရင္ စလံုးလာဖို႕ ေလယာဥ္ပ်ံၾကီးစီးေတာ့ အဂၤလိပ္စကားေတြ စီေနလိုက္ရတာ။ ငါ အင္မီဂေရးရွင္း မွာဘာေတြကို ဘယ္လိုေၿပာမယ္။ သူတို႕ကဒီလိုေမးလာရင္ ငါကဒီလိုေလး ၿပန္ေၿဖလိုက္မယ္။ တစ္ေယာက္တည္း ေမးခြန္းနဲ႕အေၿဖတြဲထားလိုက္တယ္။ တစ္ကယ္လည္းေရာက္ေရာ ဘာမွသိပ္မေမးပါဘူး။ ကိုယ္ကလည္း ကိုယ္စီလာသမွ် ခရားေရလြတ္ ေၿပာပစ္လိုက္တာ။ " Yes, I come for a visit. My friend is now waiting outside for me. They r working here........." က်က္လာတာ ေတာင္မဆံုးလိုက္ပါဘူး။ သူကလည္းကိုယ္ေၿပာတာ ေသခ်ာေတာင္နားလည္ လားမသိပါဘူး။ သူ႕ဘာသာ တံုးထုစရာထုၿပီး " OK! U can go now. " ဒါပါပဲ။ သိပ္ရင္မခုန္ လိုက္ရပါဘူး။ မွန္းခ်က္နဲ႕ ႏွမ္းထြက္မကိုက္ ဆိုတာဒါမ်ိဳးေနမွာ။ ကိုယ့္ေလာက္အပူအပင္ မထားတဲ့အတူလာ ေဘာ္ဒါကေတာ့ ထစ္ထစ္ေငါ့ေငါ့နဲ႕ပါပဲ။ သူ႕က်ေမးလိုက္တာ စံုေနတာပဲ။ ေတာ္ေတာ္နဲ႕ကို သူ႕ခမ်ာ မၿပီးႏိုင္ဘူး။ လာတုန္းကတည္းက သူ႕ကိုတိုက္တြန္းေသးတယ္။ စာက်က္ထားဖို႕ကို သူကနားမေထာင္ဘူး။ ဒါနဲ႕ပဲတစ္လအတြင္း အလုပ္အသဲအသန္ ရွာၾကတယ္ဆိုၾကပါစို႕။
As U know!

ေရာက္လွ်င္ေရာက္ၿခင္း စသိတာက Walk-in- interview တဲ့။ ၿမန္မာၿပည္မွာတုန္းက မသိခဲ့ဘူး။ ဒီလိုအင္တာဗ်ဴး အေၾကာင္းကို။ က်ေနာ့္ရဲ႕ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေၿပာၿပရအုန္းမယ္။ အဂၤလိပ္စာေၾကာင္းေတြကို စာရြက္မွာမ်ိဳးစံုေနေအာင္ အရင္ခ်ေရးထားလိုက္တယ္။ ၿပီးရင္သတင္းစာမွာပါတဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ကို ေခၚတယ္။ ဟိုဖက္ကကိုင္လိုက္တာနဲ႕ " Good Morning,Sir. I would like to inquiry for the position of ..............I want to come for walk- in- interview......" စသၿဖင့္ ကိုယ္ေရးထားတဲ့ အထဲက ပလြတ္ပလြတ္ နဲ႕ ရြတ္ၿပလိုက္တယ္။ သူေမးတာေတာင္ သိပ္မေစာင့္ႏိုင္ဘူး။ နားလည္းသိပ္မလည္ဘူးေလ။ အဲဒီကတည္းက ရင္းႏွီးသြားေစတဲ့ စကားလံုးက " R u Singaporean or PR.? " . အဲဒါေတာ့ ေကာင္းေကာင္းအဓိပၸာယ္ သိတယ္။ ဒီလိုေမးခြန္းမ်ိဳးပါရင္ ငါအလုပ္ေလွ်ာက္လို႕ မရဘူးဆိုတာပဲ။ အင္တာဗ်ဴးသြားလို႕ လမ္းမသိရင္ " MRT where " အဲလိုေမးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက သင္ထားေပးတာနဲ႕ ဟန္က်လိုက္တာ။ အဲဒီတစ္လံုးက ေတာ္ေတာ္အသံုး၀င္တယ္။ ဗိုက္ဆာရင္ ဘာမွာစားလို႕ စားရမွန္းမသိတာ အဆိုးဆံုးပဲ။ ဓါတ္ပံုထဲက ပံုေတြကိုဘယ္ဟာကို This One နဲ႕ That One လုပ္ရမလဲ စဥ္းစားေနတာက နာရီ၀က္ၾကာတယ္။

ကံၾကမၼာအလွည့္ အေၿပာင္းေၾကာင့္ ဘေမာင္အလုပ္တစ္ခု ရခဲ့တယ္။ အလုပ္ထဲေရာက္ေတာ့ အဂၤလိပ္စကား မေပါက္မွာကို ေတာ္ေတာ္စိတ္ပူ ခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္ကထက္ ေၿပာရဲဆိုရဲ ရွိလာခဲ့တယ္။ တစ္ခုခုဆို သူေဌးနဲ႕ " Can? " " Cannot? " အေခ်အတင္ ၿငင္းရဲလာခဲ့တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ လည္းသူဘာေၿပာေၿပာ " Yes, understand." ေၿပာပစ္တာပဲ။ ေနာင္ကိစၥေနာင္ရွင္း။ သူေဌးမ်က္ႏွာ မိုးေလ၀သကလည္း ၾကည့္ရေသးသကိုး မလား။ အၿမဲတမ္း သူ႕မ်က္ႏွာက တိမ္မဲေတြလို ညိဳေနတာပဲ။ အခ်င္းခ်င္းေတာ့ Black Colour လို႕လက္တို႕ ၾကတယ္။ ေရာက္စမွာပဲ သူေဌးကဖုန္းဆက္လိုက္ေလ ဘာေတြ၊ ဘာေတြေၿပာပစ္လိုက္တဲ့။ ဟင္!!! ဘာေတြေနာက္ထားပါဦး။ ဖုန္းဆက္လို႕ တစ္ဖက္ကကိုင္ရင္ " I would like to talk? I want to speak? Can I speak to....? " အဲတစ္ေၾကာင္းကို အရင္စဥ္းစား ရေသးတာ။ ေနာက္မွေၿပာခ်င္တာကေတာ့ ေအးေဆးပါ။ စက္ေသနတ္လို ဆြဲလို႕ရတယ္။ စာရြက္ၾကည့္ေၿပာတာပဲ ဘယ္သူသိတာ မွတ္လို႕ေလ။ ဖရိုေနာင္ေဇးရွင္းကေတာ့ ဖုန္းထဲမွာ နားေထာင္ေကာင္းေအာင္ လွ်ာမလိပ္ပဲေၿပာတတ္တယ္။ အဲလူခ်င္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရင္ ဘာၿဖစ္တယ္မသိဘူး။ ရင္ထဲက စကားလံုးေတြက ရွက္တတ္ေနလိုက္တာမ်ား ထြက္ကိုမလာေတာ့ဘူး။ ေဒါသမ်ားထြက္လာရင္ ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ပါပဲ။ ရင္ဘတ္ထဲ စာစီေနတာနဲ႕တင္ ဟိုဖက္ကလူေတာင္ စိတ္မရွည္ေတာ့ဘူး။ အဂၤလိပ္ကားထဲလို ပဲကိုယ္က ဆဲတတ္တာဆိုေတာ့ ေဒါသကိုၿမိဳသိပ္ထား ရတာလည္း ခဏခဏပါပဲ။

ေနာက္တစ္လံုးက ေမးခြန္းတိုင္းရဲ႕ေနာက္မွာ " ? " ကိုၿမန္မာလို " လား " လို႕သာေၿပာေပး။ ဒါဆိုေမးခြန္းေမးတာ အထေၿမွာက္တယ္။ ေရွ႕စာလံုးေတြ ၾကိဳက္တာေၿပာ ေမးခြန္းမွန္းသိေအာင္ "လား" လို႕သာအဆံုးသတ္ပစ္လိုက္။ ဥပမာ စလံုးေလသံနဲ႕ဆို- U already Finished ?(လား) ဆိုလူတိုင္းေပါက္တယ္။ U know wt I mean ဆို I know wt U mean ေပါ့။ အဲဒါေပမယ့္
Wt I mean, U know? ဒါမ်ိဳးလည္း ရွိေသးတယ္ေနာ္။ အရမ္းေခတ္စားတာ ရွိေသးတယ္။

" Just "တဲ့။ ခုေလးတင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ ခုခ်က္ခ်င္းပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ ေစာေစာကတည္းကပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ သံုးပစ္လိုက္။ အားလံုး Understand ပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက Already လား၊ Ready လား ခြဲေတာင္ မခြဲတတ္ေတာ့ဘူး။ " Have U send E-mail?" ဆို " Yes, already finished." or " Finished ready " or " No, haven't." ဒီအေၿဖေတြက အသံုးအ၀င္ဆံုး။

တရုတ္တိုင္းၿပည္လို ၿဖစ္ေနေတာ့လည္း အဂၤလိပ္နဲ႕ မက္ဒရင္းေရာ ညွပ္ေၿပာတာလဲ ရွိေသးတယ္။ ဥပမာ- " ပုက်ိဳက္.. He already left for lunch " " U saw me? မဲလ္.." " I already told U ေလ.." ။ သူ႕အရပ္နဲ႕ သူ႕ဇာတ္ဆိုတာ မွန္လိုက္တာ။ ကိုယ္ေတြၿမန္မာအခ်င္းခ်င္း ၾကေတာ့တစ္မ်ိဳးေလး။ အမ်ိဳးခ်စ္တာကေတာ့ "ဟယ္လို ဂြတ္ေမာနင္း " လို႕ၾကားလိုက္ကတည္းက " ၿမန္မာလားမသိဘူးေနာ္ " တဲ့။ ဘာမွမေၿပာခင္ကတည္းက သိေနၿပီ။ တစ္ခါက ေစ်း၀ယ္ေတာ့ " Any different ? " လို႕ေမးမိေတာ့ " This one is....That one is...."လို႕ဖရိုေနာင္ေဇးရွင္း
ကာင္းေကာင္းနဲ႕ ၿပန္ေၿဖတယ္။ သိတယ္ေလ။ အခ်င္းခ်င္းေတြပဲ။ ၿမန္မာလား မသိဘူးေနာ္ဆိုေတာ့ " ဟယ္ မ်က္ႏွာမၾကည့္မိလိုက္ဖူး" တဲ့။ ဘာမွလည္း ဆိုင္၀ူး။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ေတာ္ေတာ္အီးေကာင္း ၾကပါတယ္။ ေဘာ္ဒါတစ္ေယာက္ တစ္ဖက္ကနဲ႕ အလုပ္ဖုန္းေၿပာေနရင္း သူ႕ဟန္းဖုန္းက
" ကိုကိုေရဖုန္းလာေနတယ္ " အသံၾကားမွ အခ်င္းခ်င္းသိၾကတယ္တဲ့။ ကိုယ္ေတြနဲ႕မ်ား ကြာခ်က္ေနာ္။ ပင္နီဆူလာမွာ ဆံပင္ညွပ္ရင္ " .....ၾကီး " ကအရမ္းကိုင္ တာၾကမ္းလို႕
( သူ႕ဆိုင္ဆံပင္ညွပ္ေအာင္ဆြဲေခၚတာ
ပါ ) စလံုးဆိုင္ မွာညွပ္ၿဖစ္တယ္။ Short? Long? Medium? ဒီလို အၿမဲေမးတယ္။ ကိုယ္ကလည္း အင္တာေနရွင္နယ္ဘာသာနဲ႕ " Like that " ေလးဆိုၿပီး သံေယာင္ဖမ္း ေၿပာရတာပါပဲ။ ညွပ္ေနတုန္းကို အၿမဲပဲ မ်က္စိမိွတ္ထား လိုက္တယ္။ ၿပီးၿပီဆို မ်က္လံုးဖြင့္လိုက္ ကိုယ္လိုခ်င္တာနဲ႕ တစ္လြဲပဲ။ အရမ္းတိုသြားလို႕ ဆံပင္ေတြၿပန္ဆက္ေပး လည္းမေၿပာရဲဘူးေလ။ ဒါေပမယ့္ " Wash? " ဆိုေခါင္းလည္း မwash ဘူး၊ faceလည္း မwash ဘူး။ ပိုက္ဆံေတြမတန္မရာ ေတာင္းမွာသိလြန္းလို႕။ အတူေနတဲ့ အိမ္ရွင္အဘြားဆို ဆံပင္သြားညွပ္ရင္
" Very very short " တဲ့။ သူအဲဒါေၿပာတတ္တယ္။


စပီကင္ကို ဘယ္လိုက်င့္လဲ ေၿပာၿပအုန္းမယ္။ လိုက္လုပ္ဖို႕ေတာ့ မတိုက္တြန္းပါဘူး။ Star hub က Customer Serviceကို အေၾကာင္းမဲ့ သက္သက္ေခၚတယ္။ Press one ကိုႏွိပ္တယ္။ ဟိုဟာေတြလိုက္ေမး၊ ဒီဟာေတြလိုက္ေမးေပါ့။ ေၿဖခ်င္မေၿဖခ်င္ သူတို႕အလုပ္မလား။ ဘယ္Customer Service ကလူမဆို ခရားေရလြတ္ ေၿပာတတ္ၾကတယ္။ ေၿပာေနၾကလည္း ပါမွာေပါ့ေလ။ တစ္ခါက ဖုန္းေလးပ်က္လို႕ " hello excuse me! " ဆိုၿပီးသြားၿပင္တာ ေၿပာခဲ့လိုက္တာမ်ား ေနာက္ဆံုး " U must switch-off around ten minutes.." ဆိုလား ဒါပဲသိလိုက္တယ္။ သူ႕ကိုသနားလိုက္တာ ဆိုတာ မေၿပာၿပတတ္ဘူး။ ေရာက္စက လူက ေၾကာက္ပါတယ္ဆို ဟိုဟိုဒီဒီသြားရင္ Survey ေကာက္တာလား၊ Insurance လား၊ တစ္ခါတစ္ခါ ဘာေၾကာ္ၿငာမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး။ လူကိုေရွ႕က ကန္႕လန္႕ၾကီး ပိတ္လို႕။ ခုဆိုေအးေဆးပဲ။ ၿမင္တာနဲ႕ သူတို႕ေက်ာဘက္ကေန သြားလိုက္တယ္။ တစ္ခါကလည္း ဘယ္Fitness Center ဆိုလား ဖုန္းဆက္တာ။ ကိုယ္ကလည္း အီးေလ့က်င့္ခ်င္တာနဲ႕ အေတာ္ပဲေပါ့။ သူလည္း အားပံုေထာက္ပါတယ္။ ဖုန္းဆက္တာ အၾကိမ္ေပါင္းမနည္းပါဘူး။ Incoming Call ဆိုေတာ့ ကိုယ္လည္းေအးေဆးပဲေပါ့။ "Never mind" ပဲ။ သူအာေညာင္းရင္ ဖုန္းခ်သြားလိမ့္မယ္။ ခုလိုဘာညာ သာဓကာ ေၿပာႏိုင္လာတာလည္း သူတို႕ကိုေက်းဇူးတင္ရမယ္။

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ပါ။ ေနာင္လာေနာက္သားေတြကို ကိုယ့္လိုမၿဖစ္ေအာင္ ေရးမိတာပါ။ အိုေကလား ( ok? ) ။ ေဖ့ဘြတ္ေတြမွာ အဂၤလိပ္လို ထိုင္ကရိုင္းက်က်ေလး မက့္ခ်င္ရင္သူမ်ားဟာေတြ ကိုမ်ားမ်ားဖတ္။ ၿပီးရင္ ဟိုတစ္ေယာက္ ေရးတာကို ဒီတစ္ေယာက္ေရးတာနဲ႕ဆက္ၿပီး စာလံုးဆန္းဆန္းေလးေတြ ေလွ်ာက္ထည့္ လိုက္ေပါ့။ အဂၤလိပ္ လားရင့္ ေတြလည္းေပါမွေပါ။ So Easy!! ဘတ္ေဒးWish ဆို Google မွာရိုက္ၿပီး ေကာ္ပီကူးပစ္။ ေၿသာ္ -က်ေနာ့္လိုလိုက္မ လုပ္ပါနဲ႕လို႕ ေၿပာၿပတာပါ။

" လူဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္း သာလွ်င္ပဓာန က်တာပါ။ "

Understand?
Ok.That's all. Finished ready. Now I m so hungry. Just go for dinner. Bye!


ဖန္ေန၀န္း

Friday, October 22, 2010

" တို႕အလံ "


ကၽြန္ေတာ္တို႕ေက်ာင္းေရွ႕ရွိ အလံတိုင္တြင္ ေက်ာင္းဖြင့္သည္႔ေန႕တိုင္း ႏိုင္ငံေတာ္အလံကို လြင့္ထူထား ပါသည္။ နံနက္ေက်ာင္းမတက္မွီ ဆရာ/ ဆရာမမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားက ထုိအလံကို အေလးၿပဳ ၾကပါသည္။ ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္း ထိုးေသာအခါ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ အလံ၏ ေရွ႕တြင္ အတန္းလိုက္ တန္းစီကာ ၿငိမ္သက္စြာ ရပ္ေနၾကပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ႏိုင္ငံေတာ္အလံကို အေလးၿပဳရန္ ဆရာၾကီးက အမိန္႕ေပးလိုက္ေသာအခါ အားလံုးကညီညႊတ္၍ အေလးၿပဳၾကပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္အလံတြင္ ေအာက္ခံအေရာင္မွာ အနီေရာင္ၿဖစ္ပါသည္။ လက္၀ဲဘက္ အထက္ေထာင့္၌ အၿပာေရာင္ ေလးေထာင့္ကြက္ ခံထားပါသည္။ ထိုအၿပာေရာင္ထဲတြင္ စပါးႏွံွႏွင့္စက္သြားကို အရြယ္တူ ၾကယ္ၿဖဴ ၁၄ လံုးက ၀န္းရံလ်က္ရွိသည္။

စပါးႏွံသည္ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားအတြက္ အမွတ္အသား ၿဖစ္ပါသည္။ စက္သြားသည္ အလုပ္သမားမ်ား အတြက္ အမွတ္အသား ၿဖစ္ပါသည္။ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားႏွင့္ အလုပ္သမားသည္ ႏိုင္ငံေတာ္တည္ေဆာက္ေရး၏ အေၿခခံလူတန္းစားမ်ား ၿဖစ္ပါသည္။

အရြယ္တူၾကယ္ၿဖဴ ၁၄ လံုးသည္ ၿပည္နယ္ႏွင့္တိုင္း ၁၄ ခုတို႕၏ တန္းတူညီတူ ရွိမႈႏွင့္ စည္းလံုးညီညႊတ္မႈ ဟူေသာ အဓိပၸာယ္ကိုေဆာင္ပါသည္။

အလံေတာ္ရွိ " အၿဖဴေရာင္ "သည္ သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္ၿခင္း၊ " အနီေရာင္ "သည္ ရဲရင့္ၿပတ္သားၿခင္း ဟူေသာ အဓိပၸာယ္ကိုေဆာင္ပါသည္။

အလံေတာ္၏ လက္၀ဲဘက္အထက္ေထာင့္ရွိ " အၿပာေရာင္ "သည္ ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္း၊ တည္ၾကည္ၿခင္း ဟူေသာ အဓိပၸာယ္ကို ေဆာင္ပါသည္။

" ကၽြန္ေတာ္တို႕သည္ လြတ္လပ္ေရးကို ထိန္းသိမ္းရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္အေပၚတြင္ သစၥာရွိရန္ အၿမဲသတိရလ်က္ ႏိုင္ငံေတာ္အလံကို အေလးၿပဳၾကပါသည္။ "


ဖန္ေန၀န္း
( က်ေနာ္တို႕ ငယ္ငယ္က သင္ယူခဲ့ေသာ " တို႕အလံ " ဒုတိယတန္း ၿမန္မာဖတ္စာအုပ္မွ တစ္လံုးမက်န္ ကူးယူေဖာ္ၿပပါသည္။ အမွတ္တရ သိမ္းထားၿခင္း သာလွ်င္ၿဖစ္သည္။ )

မူရင္းစကမ္မ်ား-
စာၾကြင္း။ က်ေနာ္က ဒါကိုတင္ခ်င္လို႕ ၿမန္မာၿပည္ကို လွမ္းမွာခ်င္တယ္ ေၿပာေတာ့ ေဘာ္ဒါက ကူညီပါတယ္။ ေဘာ္ဒါက သူ႕ညီမကိုနားပူနားဆာ သြားလုပ္တယ္။ ဟိုကညီမက မအားရတဲ့ အထဲ ဒီဒုတိယတန္း ကစာကို ရွာခိုင္းတယ္ ဆိုေတာ့ သူ႕အစ္မကို နဲနဲေတာ့တင္းတာေပါ့။ ေဘာ္ဒါကလည္း မရမက ခ်က္ခ်င္းေတာင္းသတဲ့။ သူ႕ညီမကလည္း သူတို႕နားက ကေလးတစ္ေယာက္ ဆီအေၿပးေလး သြားၿပီးငွားရ ေတာ့တာေပါ့။ ၿဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကေလးကသံုးတန္းေရာက္ၿပီတဲ့။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီကေလးဆီမွာ လက္က်န္( ေရာင္းစားတုန္းက ပါမသြားတဲ့ ) သူ႕လက္ေရးနဲ႕ ဟာစကမ္ဖတ္ၿပီး ပို႕ခဲ့ပါေလေရာ။ အမွန္ၿခစ္ေတြေတာင္ ပါလိုက္ေသး။ ဟင္!!! လိုုခ်င္တာ ဖတ္စာအုပ္ေလ။ ၿပန္ေတာင္းၿပန္ေရာ ေနာက္တစ္ခါ။ အဲဒီအခ်ိန္ မိုးေတြကရြာ၊ ေလေတြက တိုက္ေနတယ္ ဆိုပဲ။ သူ႕ညီမခင္ဗ်ာ သူတို႕နားက စာေရးကိရိယာ ဆိုင္ကိုုေၿပးၿပီး ဒုတိယတန္းၿမန္မာဖတ္စာအုပ္ ကိုမၿဖစ္မေန သြား၀ယ္ရပါေရာေလ။ ဒီလိုနဲ႕ ဘေလာ့ေပၚေရာက္လာတယ္ ဆိုပါေတာ့။ ေဘာ္ဒါၾကီးေရ ဒီကေနပဲေက်းဇူး
( မင္းထက္ဟိုကကူညီတဲ့ မင္းညီမေလးကိုပိုၿပီး ) တင္ပါေၾကာင္း။

ေဟာဒီမွာ လက္ေရးနဲ႕မူရင္းပါ-

" ဘာမဟုတ္ ညာမဟုတ္ သူေၿပာၿပတဲ့အိတ္အစုတ္ "


ေလာကမွာ " အေဖာ္ " ဆိုတာ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိတတ္ ၾကတယ္မလား။ ကိုယ္နဲ႕သန္ရာ သန္ရာပါပဲ။ က်မရဲ႕ အေဖာ္ " လြယ္အိတ္ၾကီး " ကေတာ့ မရွိလို႕ကိုမၿဖစ္ဘူး။ လြယ္အိတ္ၾကီး ဆိုလို႕ငယ္ငယ္ကလို ေဘးသိုင္းလြယ္ တာမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်မက ႏႈတ္က်ိဳးတတ္သူမို႕ပါ။ သူက လိင္မပါတဲ့ က်မခ်စ္သူ လို႕လည္း ဆိုလို႕ ရတယ္။ လိုလိုမယ္မယ္ ပစ္ထည့္ထားမိတာ ခုေတာ့စားရင္းစစ္ နဲ႕တန္းတိုးေတာ့တာပဲ။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေက်းဇူးေတာင္ တင္ရမလို ပါပဲ။ က်မလည္း ပစၥည္းေတြ စစ္ခ်င္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေပးရမယ့္ပစၥည္းဆို တစ္ခါတည္း လြယ္အိတ္ထဲ တန္းခနဲပစ္ထည့္ ထားလိုက္တာ။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆို မေပးၿဖစ္ေတာ့ပဲ လြယ္အိတ္ထဲမွာ ပဲေသာင္တင္ေန တတ္ေသးတာ။ ဒါေတြက ယာယီထည့္ထားရာကေန ၿပန္မထုတ္မိ ေတာ့တာပါ။ ေရေမႊးမၾကိဳက္တဲ့ က်မရဲ႕အိတ္ကေလးက ေဆးနံ႕ေတြနဲ႕ ေရာၿပြန္းေန ေတာ့တာပဲ။ က်မက လွလွပပနဲ႕ စတိုင္က်ဖို႕ထက္ လိုခ်င္တာအားလံုး ထည့္လို႕ရတဲ့ ခပ္ၾကီးၾကီး ဒီအိတ္ေလးပဲ ခ်စ္တယ္။ Nike ၾကိဳးတိုတိုနဲ႕ က်မရဲ႕ အိတ္ၾကီးကေတာ့ က်မခ်စ္သူထက္ေတာင္ က်မနားမွာ အခ်ိန္ပိုေပး ၿဖစ္ေသးတယ္။ ဘုတ္စုတ္စုတ္ေနေလ့ ရွိတဲ့က်မ လွတပတေလး ၿပင္ဆင္မိရင္ေတာင္ လူရယ္ခ်င္ဖြယ္ ၿဖစ္ၿဖစ္ သြားတတ္တာ။ အိတ္ထဲမွာ ဘီးသာပါတာ။ အၿမဲလိုလို ေခါင္းစုတ္ဖြားနဲ႕က်မ လြယ္အိတ္ၾကီးနဲ႕ပဲ ပိုလိုက္ဖက္သတဲ့။ ခ်စ္သူကေၿပာဖူးေသးတယ္။

၁။ ထမင္းဘူး(အခြံလြတ္)
၂။ ဒဏ္ေၾက လိမ္းေဆး
၃။ ဒဏ္ေၾကလိမ္းေဆး အရည္
၄။ ပလာစတာ
၅။ ထြန္းရွဴေဆး
၆။ ရွဴေဆးဘူးေသး
၇။ မွန္ေသးေသးေလး (သြားၾကားညပ္မညပ္ ထုတ္ၾကည့္ရန္)
၈။ ႏႈတ္ခမ္းနီ (ကာလာမပါ)
၉။ ႏႈတ္ခမ္းနီ (Gloss)
၁၀။ ................ တထုပ္
(ရွက္လိုက္တာ)
၁၁။ ရံုးေသာ့တြဲ
၁၂။ အိမ္ေသာ့တြဲ
၁၃။ အမ္အာတီ ကဒ္
၁၄။ ဘဏ္စာအုပ္
၁၅။ အေၾကြေစ့အိတ္
၁၆။ ဘဏ္ျဖတ္ပိုင္းခ်ည္း ျဖစ္ျဖစ္ေနတတ္ေသာ ပုိက္ဆံအိတ္
၁၇။ Note book
၁၈။ မမ္မိုရီ စတစ္္ခ္
၁၉။ i banking key ပိုက္ဆံေတြတြဲထားေသာ ကီးခ်ိန္းေလးႏွင့္
၂၀။ အနာလိမ္းေဆး အရည္ (အျမဲထိခုိက္ေလ့ ရွိေသာ ရွပ္တီးရွပ္ျပာ၏ အလုိအပ္ဆံုးေသာ အရာ)
၂၁။ hand cream
၂၂။ hand sanitizer
၂၃။ တစ္ရွဴး (dry)
၂၄။ တစ္ရွဴး (wet)
၂၅။ ေဘာပင္ ၂ေခ်ာင္း
၂၆။ ဘီး ( မၿဖီးၿဖစ္ေပမယ့္ ယူသြားေလ့ရွိတယ္ )
၂၇။ ဖုန္းေဘလ္၊ ပီယူဘီ ေဘလ္
၂၈။ စတားဟဘ္ စာခ်ဳပ္
၂၉။ ထီး

အခုလို နံပါတ္စဥ္ေတြ ခ်ၾကည့္မွ က်မပုခံုးေတြ နာနာေနတာ ဒါေတြေၾကာင့္လို႕ ေတြးမိလိုက္တယ္။ ေရသန္႕ဗူးလိုမ်ိဳး၊ မုန္႕(ဘီစကစ္ ထုတ္၊လိုလီေပ့ါပ္ ) လိုမ်ိဳးေတြ ကိုလည္း အေပါ့စား သယ္သြား သယ္လာ မ်ိဳးေတြေတာ့ စားရင္းထဲမထည့္ ေတာ့ပါဘူး။ မ်က္စိမိွတ္ႏွိက္ရင္ေတာင္ ဘယ္ေထာင့္မွာ ဘာရွိတယ္ဆိုတာ အလြတ္ရ ေနတတ္တယ္။ ဘာပစၥည္းမဆို အိတ္ထဲ၀င္ၿပီးရင္ ၿပန္မထြက္တတ္ ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အိတ္ထဲမွာ ေသခ်ာထည့္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံေတြက်ေတာ့ က်မသတိထား မိလိုက္တဲ့အခ်ိန္ဆုိ သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး။ ေၿပာင္ေတာ့မယ္လို႕ Notice ၿပၿပီ။ ႏွစ္သက္မိလို႕ ၀ယ္တုန္း ကေတာ့ အသစ္ေလးပဲ။ အိတ္ေလးလည္း ေဟာင္းလာသလို က်မလည္း ေမြးႏွစ္ေတြ မေဖာ္ၿပႏိုင္ ေလာက္ေအာင္ သကၠရာဇ္ တိုးလာခဲ့တယ္။ စာေရးသူရယ္ ရွင့္နဲ႕ေတြ႕မွပဲ က်မရဲ႕အိတ္ေလး တန္ဖိုး ပိုရွိေနပါ ေရာလားကြယ္။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ လြယ္အိတ္ၾကီးကို ေလွ်ာ္လိုက္ဦးမွ။ မေလွ်ာ္တာလည္း အေတာ္ၾကာေနၿပီ မဟုတ္လား။


ဖန္ေန၀န္း


(စာၾကြင္း။ အိတ္အစုတ္ၾကီးကို ဘာလို႕အၿမဲလြယ္ ေနရတာလဲလို႕ေမးမိလိုက္တာကေန စာတစ္ပုဒ္ ေရးမိသြားပါတယ္။ ခြင့္လြတ္ပါ ကာယကံရွင္ရယ္။ ေနာက္ဆို စာေရးသူေရွ႕ အသက္ရွဴသံေတာင္ မမွားမိေစနဲ႕ေနာ္။ ဘာေၾကာင့္မွားတယ္ ဆိုၿပီးေရးမိသြား မွာဆိုးလို႕ပါ....:P )

Wednesday, October 20, 2010

" အိပ္မက္ဆိုး "


လမိုက္ညမွာ
ေရငတ္ေနသလို
ဆာေလာင္မႈဟာ ၿပင္းလြန္းတယ္။

အငန္ဓါတ္ေတြနဲ႕
ပင္လယ္ေလာက္ၾကီး သယ္မလာနဲ႕ ကိုယ့္လူ
ေရခ်ိဳတစ္စက္ မဟုတ္ေတာင္
တစ္၀က္ေတာ့ လုပ္ကြာ။

ဒါမွမဟုတ္
ခံစားခ်က္ခါးခါး ကိုသတ္ဖို႕
တတ္ႏိုင္ရင္ အခါးဆံုးတစ္ပုလင္းေပးကြာ။

ေသခ်ာတာက
ငါ့အၿမည္းဟာ ခ်ိဳေနဖို႕မလိုအပ္ဘူး
မရွိရင္လည္း " ဆား " နဲ႕ပဲၿမည္းမယ္ကြာ။

ေၿဖေဆးမေရာင္းဘူး
လာမေၿပာနဲ႕
ဆြဲထိုးမိလိမ့္မယ္။

အေရးၾကီးတာက
ဒီည
အိပ္မက္ေဟာင္းထပ္မမက္ဖို႕ပဲ။

ကိုယ့္ဆရာေရ
ေနာက္တစ္လံုးေဟ့...............

" ေအ့ "


ဖန္ေန၀န္း

Friday, October 15, 2010

" အေတြးပိုပို အေရးတိုတို "

(၁)
" ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္ ေၿပာေတာ့
မေတြ႕ရတာ ၀မ္းနည္းတယ္ တဲ့ေလ "


(၂)
" ခ်ိန္ခါစိုးလင့္၊ ခြဲက်န္ရစ္လည္း
ႏွလံုးသားထဲ၊ လြန္းတင္ဆဲမို႕

စြဲက်န္လ်က္ပါ၊ ေက်ာင္းေတာ္ရာ "


(၃)
ငါ
(ငါ့ ) အပင္လို႕ မာန္တက္ေနမိတာ

တစ္ကယ္ေတာ့
ႏြယ္ပင္။
(၄)


" အေႏွာင့္မသြားမလြတ္တဲ့ ေက်းဇူးတရားဆို ေစာေစာကတည္းက မတင္ပါနဲ႕။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ "



(၅)

ငါၿဖစ္ခ်င္တာ " စြန္ "
ရစ္လံုးမဟုတ္ဘူး
ေလမွာပဲ ၀ဲေနခ်င္တာ
ဒါေပမယ့္
ငါဟာ " စြန္လႊတ္သူ " ။


(၆)
အိပ္မက္သာမက္ေနတာ
ညလည္းမဟုတ္ဘူး
" သူ " ညာေနတာပါလား။
(၇)
" အခ်စ္ဆံုး " တဲ့။ ဆံုးရံႈးလိုက္ရတာ တစ္ဘ၀စာပဲ။


(၈)
မင္းရြာဖူးတဲ့ မိုးက
မိုးေၿပးပါ...ငါ့မွာသာ မစဲႏိုင္တာ။



(၉)
<<<ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႕ ငါက ကဗ်ာရြတ္ေနတာ ဘာ " ခ်စ္တယ္ " လဲ>>>

(၁0)
" တစ္ကမာၻလံုးအတူတူ ေသခ်င္တယ္ "


ဖန္ေန၀န္း